STEENWIJK -”Ik ben 25 jaar verslaafd geweest, er staan 370 strafbare feiten in mijn strafdossier en ik heb in totaal zeven jaar vastgezeten; zegt de 51-jarige Fred Bosma. De leerlingen van 4VMBO hangen aan zijn lippen. “Als u zoveel drugs heeft gebruikt, ziet u er eigenlijk nog best wel jong uit; zegt een meisje.

“Dope conserveert, zegt Fred lachend. Hij verzorgde vrijdag bij CSG Eekeringe lessen over criminaliteit voor het vak maatschappijleer. Hij werkt voor “Delinkwentie en Samenleving; een organisatie die criminaliteit wil voorkomen en ex-gedetineerden perspectief willen bieden.

“Ik was ontoerekingsvatbaar; zegt de oud inwoner van Wolvega. Van een goedbetaalde drummer gleed hij af naar de afgrond. “ Ik was een verlegen jongen. Toen ik van een vriend speed en coke kreeg, merkte ik dat ik na een optreden ineens meisjes durfde aan de spreken. Later ging ik aan de heroïne. Ik ging steeds meer gebruiken en kwam mijn afspraken steeds minder goed na. Geen band wilde me meer hebben. Ik was zo leip als een deur. Ik was zo onder invloed, dat ik dacht dat de hele wereld achter me aanzat. Ik wilde maar één ding: meer drugs.”

Daarom liet hij zich „omscholen” tot inbreker. “Ik had het gauw in de vingers; zegt hij. “Ik bepaalde mijn doel door door de Goudengids te bladeren. De scholieren luisteren aandachtig. “Hoe neem je het gestolen geld mee naar huis?; vraagt een jongen. “Dat ligt eraan. ik heb wel eens met een zak vol rammelende munten in een taxi gezeten. De chauffeur gaf ik een flinke fooi, zodat hij me niet zou verlinken.”

“Toen andere mensen in het criminele circuit opmerkten dat ik veel geld verdiende, werd ik onder druk gezet. Met een pistool tegen mijn hoofd werd me verteld dat ik inbraken moest door voor anderen. Dit was een troosteloze tijd. Ik kon niet meer lachen en niet meer huilen. Ik liep jarenlang rond als een zombie...”

Hij kijkt verschrikt op wanneer er een harde piep in het klaslokaal te horen is. Het eerste lesuur is afgelopen. “Het lijkt wel een alarm; grapt hij. De leerlingen lachen. Ze luisteren naar zijn verhalen over zijn ervaringen in de gevangenissen de keren dat hij tijdens zijn inbraak betrapt werd door de politie of toen hij de spaarpot van een jongetje meenam.

“Heb je er eigenlijk spijt van?; vraagt een van de leerlingen. “Ik realiseer me dat het heel fout is geweest wat ik heb gedaan, maar ik loop niet rond met een schuldgevoel; antwoordt hij. “Dan heb ik gelijk weer een reden om aan de dope te gaan...”

De kinderen zijn benieuwd of hij na het afkicken ooit weer drugs heeft gebruikt, of hij een vriendin heeft, wat zijn moeder ervan vond dat hij verslaafd was en of hij tijdens het inbreken wel eens een andere inbreker is tegengekomen. Op de laatste vraag, wat het grappigste is wat hij ooit mee heeft gemaakt, is hij kort: “Er is niks leuks aan. Het draait allemaal om dood en verderf.”

De leerlingen applaudisseren. “Leerlingen Ivo Bos en Gerald Kloeten zijn onder de indruk. “Het is knap dat hij dit allemaal met ons deelt. We hebben zelf niet zoveel met drugs, maar kijken nu wel anders tegen verslaafden aan; zeggen ze. Leraar Sjef Damhuis: “Je kunt nog zoveel lezen in schoolboeken over criminaliteit... maar zo’n verhaal vergeet je niet gauw meer”.

Fred Bosma: "Op een gegeven moment was ik helemaal ziek van al het geweld"

(Foto: Sieb van der Laan)